Çin Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) 1949'dan bugüne kadar nasıl bir evrim geçirdi? M. Taylor Fravel'in "Active Defense" (Aktif Savunma) adlı eserinden yola çıkarak, dünyanın en büyük silahlı kuvvetlerinden birinin stratejik dönüşümünü inceliyoruz.

Bu derinlemesine bölümde şu soruların cevaplarını arıyoruz:

• Üç Büyük Kırılma: 1956, 1980 ve 1993 yıllarında kabul edilen stratejik yönergelerle Çin ordusunu devrim niteliğinde değişime iten asıl nedenler nelerdi?
• Küresel Savaşların Etkisi: 1973 Arap-İsrail Savaşı ve 1990-1991 Körfez Savaşı gibi "başkalarının savaşları", Çinli komutanlara modern yüksek teknoloji savaşlarının yürütülüş biçimi hakkında neler öğretti?
• Mao'nun İstisnai Müdahalesi: 1964 yılında Mao Zedong, parti içindeki ideolojik rakipleriyle mücadele etmek adına neden mevcut stratejiyi çöpe atıp 1930'ların "düşmanı derine çekme" (luring the enemy in deep) taktiğine geri dönülmesini emretti?
• Nükleer İstikrar: Çin'in konvansiyonel askeri stratejisi dokuz kez değişmişken, nükleer stratejisi neden 1964'teki ilk atom bombası testinden bu yana "kesin misilleme" (assured retaliation) prensibi etrafında sabit kaldı?
• Parti İçi Dinamikler: Çin Komünist Partisi içindeki siyasi birliğin veya bölünmelerin (örneğin Kültür Devrimi ve Tiananmen sonrası dönemler), ordunun askeri reformları hayata geçirebilmesi üzerindeki hayati rolü nedir?

"Aktif Savunma" doktrininin ardındaki tarihsel, politik ve taktiksel dinamikleri çözmek; gerilla savaşından "bilgileştirilmiş" (informatized) yüksek teknoloji müşterek operasyonlarına uzanan bu askeri modernizasyon yolculuğunu anlamak için yeni bölümümüzü kaçırmayın!