Wniebowstąpienie: Jezus nie odszedł, ale jest bliżejDzisiejsza uroczystość Wniebowstąpienia niesie w sobie pewien paradoks – świętujemy moment odejścia Jezusa, a jednak Kościół przeżywa go jako triumf i powód do radości. W tym odcinku zatrzymujemy się razem z apostołami na galilejskiej górze, gdzie mieszają się zachwyt, lęk i zwątpienie.To opowieść o dorastaniu wiary. Apostołowie muszą nauczyć się żyć bez fizycznej obecności Jezusa – tak jak dzieci opuszczające rodzinny dom. Pojawiają się pytania, które znamy także my: „Gdzie jesteś, Boże?”, „Dlaczego zostawiłeś mnie samego z moimi problemami?”.A jednak Jezus odpowiada: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata”. Wniebowstąpienie nie oznacza nieobecności Boga, ale zmianę sposobu Jego obecności. Jezus staje się dostępny dla każdego człowieka – w Słowie Bożym, sakramentach i drugim człowieku.W kazaniu pojawia się także ważny obraz dziecięcej wiary – pełnej zachwytu, prostoty i autentyczności. To właśnie dzieci przypominają dorosłym, jak przyjmować Boga bez cynizmu i podejrzliwości. Szczególnie mocno wybrzmiewa to w kontekście dzieci pierwszokomunijnych, które uczą się odkrywać, że niebo zaczyna się już tutaj – w spotkaniu z Jezusem w Eucharystii.To odcinek o tym, że wiary nie można zatrzymać dla siebie. Jezus posyła nas przede wszystkim do naszych rodzin, domów i codzienności. Ewangelizacja zaczyna się od świadectwa życia – od rodziców, którzy modlą się razem z dziećmi i pokazują im swoją relację z Bogiem.Niebo jest bliżej, niż nam się wydaje. Zaczyna się tam, gdzie człowiek pozwala Jezusowi wejść w swoje życie.