Myślimy o sobie w kategoriach jedności. A innych opisujemy przez zestaw cech ich osobowości. To upraszcza nam rozumienie świata.

Teoria dialogowego Ja proponuję inną perspektywę. Zwraca uwagę na wewnętrzną wielość: my jako orkiestra. Pokazuje, że w każdym z nas jest wiele głosów, a my jesteśmy zbiorem swoich części.

Stąd możemy mieć różne i czasami sprzeczne pragnienia. Bywa, że trudno nam podjąć decyzję, możemy doświadczać napięcia i zablokowania.
Jak mówi dr Anna Gabińska, pomocne może okazać się kontrolowanie części, a nie całego siebie.

Porozmawiajmy o naszym wewnętrznym rozgardiaszu.

Skąd w nas bierze się ten wielogłos?
Jak nie zagubić się w wewnętrznej wielości? I ułatwić sobie podejmowanie decyzji, mając świadomość wewnętrznego wielogłosu?
Gdzie w tym wszystkim jest ciało?
I dlaczego warto przyjrzeć się zjawisku ruminacji?

Zapraszam na rozmowę z dr Anną Gabińską, wykładowczynią i badaczką związaną z Uniwersytetem SWPS.

Dołącz do grupy ludzi ciekawych świata i drugiego człowieka – https://www.facebook.com/groups/sluchajacdrogi
Jeżeli macie uwagi, pytania albo pomysły na kolejne audycje to zapraszam do kontaktu: mnowak@centrumjp2.pl

Przychodzi moment, kiedy nasz rodzic traci siły. Z osoby, która była naszym filarem i silną przystanią staje się osobą zależną. Zdarza się, że czujemy wtedy pewnego rodzaju powinność. Chcemy stać się idealnym wsparciem. Tracimy umiejętność odpoczywania.
Takie podejście może okazać się ponad nasze siły. Bo jeśli nie zadbamy o siebie, nie będziemy w stanie nieść skutecznej pomocy.

Przyjrzymy się temu w najnowszym odcinku Słuchając drogi. Moja rozmówczyni, Marta Rzadkiewicz z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przekonuje, że warto zacząć od pytania, na ile to my jesteśmy dojrzali? I jak opiekujemy się samym sobą? I że czasami wystarczy dążenie do bycia wystarczająco dobrym.
Być może w tych ostatnich latach życia rodziców, czeka nas najmocniejsza więź z nimi.

Cytaty z Pani Marty:
Nadal pokutuje przeświadczenie, że jeśli proszę o pomoc to przyznaję się do słabości.

Pokazując swoją słabość innym, pokazujemy, że jesteśmy ludźmi. Dzięki temu inni mogą się przed nami otworzyć.

Dołącz do grupy ludzi ciekawych świata i drugiego człowieka – https://www.facebook.com/groups/sluchajacdrogi
Jeżeli macie uwagi, pytania albo pomysły na kolejne audycje to zapraszam do kontaktu: mnowak@centrumjp2.pl

Jak emocje i schematy wpływają na budowanie relacji z innymi i samym sobą?
O tym rozmawiam ze Zbigniewem Raćko, trenerem kompetencji komunikacyjnych, który pomaga dogadywać się ludziom ze sobą. Jest autorem książki „Moc relacji. Jak emocje i schematy wpływają na nasze więzi”.

Jak twierdzi mój dzisiejszy gość, jeśli lepiej dogadujemy się z samym sobą, to relacje z innymi także zaczynają lepiej się układać.

Istnieją jednak pewne schematy, które wnosimy do relacji z drugim człowiekiem i z samym sobą. Warto im się przyjrzeć, bo każdy schemat powoduje pewne następstwa.

Jak te schematy rozpoznać? Co możemy zrobić, by dłużej w nich nie funkcjonować? Co może się w związku z tym zmienić w naszym życiu? Jak komunikować swoje potrzeby, by nie liczyć, na to że inni się ich domyślą? Jak nazywać to co czujemy? Czym są głaski psychologiczne i dlaczego ich potrzebujemy? I po co w ogóle są nam relacje.

Na dłuższą metę nie da się udawać, że nie przeżywamy świata - mówi Zbigniew Raćko.

Dołącz do grupy ludzi ciekawych świata i drugiego człowieka – https://www.facebook.com/groups/sluchajacdrogi
Jeżeli macie uwagi, pytania albo pomysły na kolejne audycje to zapraszam do kontaktu: mnowak@centrumjp2.pl

Dla osób nie słyszących zapis rozmowy można znaleźć (w zakładce TRANSCRIPT) pod linkiem: https://www.buzzsprout.com/1189352/episodes/18751095